Το 1966, ο Chikashi Ito και ο Δρ Edward E. Mason ανέπτυξαν μια χειρουργική επέμβαση γαστρικής παράκαμψης. Σε αυτή τη διαδικασία τμήμα του στομάχου αφαιρέθηκε και ένα μικρότερο τμήμα του εντέρου παρακάμφθηκε. Με ένα μικρότερο στομάχι οι ασθενείς έβρισκαν δύσκολο να τρώνε μεγάλα γεύματα, ενώ το γεγονός ότι είχε παρακαμφθεί τμήμα του εντέρου οδήγησε σε μικρότερη απορρόφηση θερμίδων. Το αποτέλεσμα? Απώλεια βάρους.

Η βαριατρική χειρουργική ή αλλιώς χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους είναι μία από τις λίγες θεραπείες απώλειας βάρους που έχει στο ιστορικό της αποδεδειγμένα αποτελέσματα. Η χειρουργική επέμβαση που ορίζεται ως βαριατρική σχετίζεται με οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση στο στομάχι ή στο έντερο με σκοπό να προκαλέσει απώλεια βάρους.

Η Βαριατρική χειρουργική είναι ένας όρος που περιλαμβάνει μια σειρά από διαδικασίες. Η πιο συνηθισμένη διαδικασία είναι η  χειρουργική επέμβαση γαστρικό μανίκι (sleeve). H γαστρική παράκαμψη είναι η δεύτερη πιο συχνά εκτελούμενη και η χειρουργική επέμβαση δακτυλίου (Lap Band) είναι η τρίτη πιο δημοφιλής διαδικασία.

Οι περισσότερες βαριατρικές χειρουργικές διαδικασίες σήμερα γίνονται λαπαροσκοπικά. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται επίσης «ελάχιστα επεμβατική χειρουργική». 3 έως 6 μικρές τομές γίνονται και μικρά χειρουργικά όργανα και μια κάμερα εισάγονται μέσα στο σώμα του ασθενούς. Η ανάρρωση είναι ταχύτερη και οι ασθενείς βιώνουν λιγότερο πόνο.

Η χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους έχει αποτελέσματα είτε λόγω του περιορισμού της προσλαμβανόμενης τροφής ή / και της δυσαπορρόφησης των θρεπτικών στοιχείων. Μερικές χειρουργικές επεμβάσεις αφορούν μόνο στον περιορισμό των προσλαμβανόμενων τροφών, ενώ άλλες περιλαμβάνουν ένα συνδυασμό και των δύο.

Oι δυσαπορροφητικές επεμβάσεις μεταβάλλουν την πεπτική οδό έτσι, ώστε να παρακάμπτεται ένα ορισμένο τμήμα του λεπτού εντέρου. Αυτό επιτρέπει στα τρόφιμα να περνούν μέσα από το έντερο ταχύτερα και κατ’ επέκταση λιγότερες θερμίδες να απορροφώνται.

Περιοριστικές διαδικασίες είναι αυτές που μειώνουν το μέγεθος του στομάχου, έτσι ώστε ο ασθενής να αισθάνεται πλήρης  πιο γρήγορα. Αυτό συμβαίνει είτε συρράπτοντας το στομάχι είτε αφαιρώντας τμήμα του, ανάλογα με την επέμβαση.

Η μείωση του μεγέθους του στομάχου μπορεί επίσης να μειώσει την παραγωγή γκρελίνης και κατ’ επέκταση να προκαλέσει  μείωση της πείνας.